Ya sınavı kazanamazsam diyenlere!


#1

Merhaba arkadaşlar,bu aralar sıklıkla sorulan soru '‘Ya sınavı kazanamazsam?’'Sınavı kazanamamaktan korkmak aslında sınava bağladığınız anlamla ilgili.Sınavı kazanamamayı başarısız olmaya bağlamak,kendini yetersiz görmek,ailesinin yanında mahcup olacağını düşünmek…bu ve buna benzer anlamlar hayatınızı çetrefilli kılıyor.Sınavı kazanamayınca değersizlik hissi de alıp başını gitmiş.Unutmayın arkadaşlar '‘SİZ,SİZ OLDUĞUNUZ İÇİN DEĞERLİSİNİZ’'sınav hayatınızın bir dönüm noktası olabilir ama sınavı kazanamamak demek çok klasik olacak ama dünyanın sonu demek değildir.Sınavı hayatının önemli bir yerine koyanlar hiç şüphesiz sınavı kazanamadıklarında kendilerini uçurumun kenarında buluyorlar.

Kendi hayatımdan bir örnek vereyim.Psikoloji okumak istiyordum hem de çok.Çalıştım ama olmadı.Onun yerine sınıf öğretmenliği kazandım.Aklımın bir köşesinde insanlara yardımcı olmak,insanların hayatlarını değiştirmek vardı her zaman.Yaptığım şey dünyanın sonu olarak görmektense başka bir pencereden bakmak oldu ve şuan da ülkemizde çok popüler olan yaşam koçluğu kursuna gidiyorum.Aynı zamanda yaşam koçluğu sertifikam ve kişisel gelişim ile ilgili 18 tane sertifikam var.Öğretmen olurum ya da olmam ama hayatımın bir köşesinde insanlar olacak bu kesin.Ben de bilirdim isyan etmeyi,çalıştım bu nasıl dünya ki kazanamadım demeyi ama bir yerden sonra insan evrenin sistemine bırakmalı akışı.

Yapacağınız şey çok basit A,B,C…ve hatta Z planı yapmak.Hayatınıza yeni fikirleri de dahil etmek…Sınava az bir zaman kaldı.Elinizden geldiği kadar çalışın sonunda demeyeceğiniz bir kelime olsun ‘‘KEŞKE’’.

Sorularınız olursa buradan cevap olarak yazarsanız cevap verilecektir.

Mutlu pazarlar.


#2

İlk öncelikle yazınız hoşuma gitti 1 ay öncesi olsa direk sayfayı kapatırdım , ben lise son sınıf öğrencisiyim küçüklüğümden beri babam beni bir yarışta olduğumu hatırlatırdı haklıydı ama ben son zamanlarda yük çeken bir katır gibi hissediyorum ailem benim için çok ama çok uğraştı tyt ayt notlarım hiç iyi olmadı ama ben hep iyi dedim ve benden çok birşey istemeye başladılar son 30 günüm kaldı eksiğim çok stresim anlatılmaz derecede korkuyorum ama çok.Etrafımdaki insanlar yani yaşıt olduklarım ya Benden çok iyi yada benden kötü kimisi okulu bırakmış devlet baba bizi eşit sayıcak buda bi kötü tarafı. Özetle ailem , çevrem benden çok şey bekliyor bense büyük bir olasılık becermicem. KENDİMİ HEP İMKANSIZ DİYE BİRŞEY YOK diye avutuyorum LÜTFEN YARDIMCI OLUN


#3

Merhaba,
Öncelikle yalnız olmadığını bilmeni isterim.Senin durumunu yaşayan çok kişi var.Sınava az bir zaman kaldı.Bu zamanlarını karamsarlıkla geçirme,güzel değerlendirmeye bak.Sen çalışmaya devam et.Olur ya da olmaz geçmişe dönüp “KEŞKE” dememek için şuan önünde fırsat var.
Bu yazıyı üç yıl önce yazmıştım.Yazımda daha önce psikoloji okumak istediğimi yazmışım,kader planında benim için çok daha kutsal bir mesleğin olduğunu bilemeden.
Çalış sen yeter ki.Olur ya istediğin bölüm olmaz belki sana daha güzel bölümlerin kapısı açılır.
O,bu,şu ne der diye düşündüğün sürece kendine olan saygın geri plana iteklenir.
UNUTMA!
SEN SELAHATTİN OLDUĞUN İÇİN ÇOK DEĞERLİSİN.BUGÜN DE BU DURUM BÖYLE SINAVDAN SONRA DA BÖYLE OLACAK.
Çevrenle kendini kıyaslama.Dünyada milyarlarca insan geldi geçti.Birinin bile parmak izi aynı olmadı.Her insanın bireysel farklılığı olduğunu ve bu farklılığın da çok doğal olduğunu lütfen kendine hatırlat…

Çalışmalarında kolaylıklar dilerim…


#4

Merhabalar yks den cıktıgım ilk hafta hayatım iğrenc bir hal almaya başladı sanırım ciddi sorunlarım var yazdıgınız yazılarla kendımı avutmaya calısıyorum sınava girdim fakat sonuclarımın nasıl gelecegını az bucuk biliyorum asosyal biriyim insanlarla konusamıyorum hayatımı nasıl devam edıcegımı bılmıyorum 25 yasımada gelsem odamdan cıkmayan birisiymiş gibi düşünüyorum hep kendımı aileme yük oldugumu düşünüyorum hayat bu kadar acımasız olamaz bence kaderımı bu sınav belirleyemez ben böyle bir hayat istemiyorum sınav sonucları acıklanacak ee tekrarmı olcak veya düşük ücretli biryerdemi calısacagım ailemle iletişimim cok kötü hayatta tek kalıgımı düşünüyorum herkes benı umursamıyor gibi geliyor 18 yasında sankı 50 yasındaymısım gıbı ölümü bekleyen yaşlı insanlar gibi hissedşyorum hayat cevremdeki insanlara gülerken bana niye böyle davranıyor diye hep düşünüyorum geceleri uyuyamıyorum ter basıyor gelecek kaygım cok basladı bunu unutmak için sürekli bilgisayar oyunu oynuyorum çünkü orda bürünmem gereken karakter olmuyor istedişğin gini savrana biliyorsun hayatı unutturuyor galiba hiç arkaşımın olmama sebebide budur ben böyle hayatımın olmasını istemiyorum böyle hayatta yaşamakta istemiyorum lütfen bana yardımcı olun :!